Kompleksowa ocena stanu przewodu pokarmowego, odporności śluzówkowej, funkcji bariery jelitowej oraz wybranych parametrów mikrobioty u osób aktywnych fizycznie.
Wysiłek fizyczny uważany jest za główny czynnik, poza dietą, modyfikujący mikrobiotę – zazwyczaj w sposób korzystny. Jednak, w tym samym czasie w zależności od dyscypliny 30–90% sportowców doświadcza objawów żołądkowo-jelitowych podczas lub po wysiłku. Jest to tzw. Exercise-Induced Gastrointestinal Syndrome (EIGS), a objawy to m.in.: ból brzucha, skurcze, nagła potrzeba wypróżnienia, biegunka, nudności, wzdęcia, a nawet wymioty czy krwawienie z układu pokarmowego. Występowanie i stopień nasilenia EIGS jest zazwyczaj proporcjonalnie związane ze skalą stresu wysiłkowego jak m.in. czas trwania wysiłku, intensywność, czynniki środowiskowe, strategii żywieniowych w trakcie wysiłku oraz indywidualnych cech przewodu pokarmowego.
Jest to fizjologia stresu wysiłkowego, intensywność której możemy zmniejszyć lub unikać poprzez odpowiednią wiedze i strategie zarządzania.
Panel „Jelita Sportowca” powstało z myślą o takich osobach i obejmuje oznaczenie markerów stanu zapalnego, odporności śluzówkowej, parametrów związanych z funkcją bariery jelitowej oraz ilościową ocenę wybranych bakterii mikrobioty jelitowej związanych z utrzymaniem homeostazy jelitowej i funkcjonowaniem bariery śluzówkowej.
Panel ten może wspierać różnicowanie innych przyczyn dolegliwości przewodu pokarmowego u sportowców.
Zakres badania
Kalprotektyna
Marker stanu zapalnego przewodu pokarmowego, wykorzystywany w diagnostyce i monitorowaniu procesów zapalnych toczących się w obrębie jelit.
Laktoferyna
Białko uczestniczące w odpowiedzi immunologicznej organizmu. Jej oznaczenie wspomaga ocenę aktywności procesów zapalnych błony śluzowej przewodu pokarmowego.
* W EIGS obydwa powyższe parametry mają znaczenie różnicujące
sIgA (sekrecyjna immunoglobulina A)
Główny element odporności błon śluzowych i jeden z najbardziej niedocenianych markerów jelitowych. Parametr odzwierciedla funkcjonowanie lokalnej odpowiedzi immunologicznej w obrębie przewodu pokarmowego.
Zonulina
Białko związane z regulacją połączeń między komórkami nabłonka jelitowego. Oznaczenie stanowi dodatkowy parametr wykorzystywany w ocenie funkcji bariery jelitowej i powinno być interpretowane łącznie z obrazem klinicznym oraz wynikami pozostałych badań.
Krew utajona w kale
Badanie umożliwiające wykrycie niewidocznego makroskopowo krwawienia z przewodu pokarmowego.
Badanie ogólne kału
Podstawowa ocena właściwości próbki kału wspierająca diagnostykę zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego.
Akkermansia muciniphila (PCR ilościowy)
Bakteria związana z warstwą śluzową jelit i utrzymaniem prawidłowej równowagi mikrobiologicznej przewodu pokarmowego.
Faecalibacterium prausnitzii (PCR ilościowy)
Jedna z dominujących bakterii mikrobioty jelitowej, uczestnicząca w produkcji maślanu i utrzymaniu prawidłowego środowiska jelitowego.
Wskazania do wykonania badania
· dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego występujące podczas lub po wysiłku fizycznym;
· monitorowanie stanu przewodu pokarmowego u sportowców i osób aktywnych fizycznie;
· ocena wybranych parametrów mikrobioty jelitowej kluczowych dla integralności warstwy śluzowej jelit oraz prawidłowym funkcjonowaniem bariery jelitowej;
· wsparcie diagnostyki różnicowej zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego,
· kontrola markerów związanych ze stanem zapalnym, barierą jelitową oraz odpornością śluzówkową.
| Zestaw do badania | Mam swój zestaw (zestaw nie będzie wysyłany do pacjenta)., Nie mam swojego zestawu, chcę go otrzymać. |
|---|
Instrukcja pobrania materiału
Wynik badania nie będzie wiarygodny, gdy materiał do badania będzie pobrany podczas przyjmowania: antybiotyków, leków i suplementów przeciwgrzybicznych, przeciwgorączkowych, oraz odrobaczających. Badanie można wykonać po upływie przynajmniej 2 tygodni od chwili zakończenia leczenia. Należy także stosować zwyczajową dietę, bez większych zmian żywieniowych.
Przed oddaniem kału przeznaczonego do badania należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy. Kał nie powinien mieć kontaktu z wodą, moczem czy też środkami czystości.
Pobranie materiału:
- Otworzyć zakupiony w aptece sterylny pojemnik na kał.
- Przy pomocy plastikowej łopatki należy pobrać próbki z kilku miejsc oddanej porcji stolca. Pojemnik powinien być zapełniony maksymalnie do ¼ wysokości.
- Pojemnik należy szczelnie zamknąć i niezwłocznie dostarczyć do laboratorium.
- Do momentu dostarczenia, próbkę z materiałem należy przechowywać
w chłodnym miejscu w temperaturze 2-8° C.


