Nicienie w kale – metoda hodowlana
170,00 zł
Materiał: kał
Czas oczekiwania: do 10 dni pracujących
Instrukcja pobrania materiału – POBIERZ
Koszt zestawu pobraniowego został wliczony w cenę.
Badanie metodą hodowlaną służy do wykrywania larw wybranych nicieni pasożytniczych obecnych w kale. Obejmuje diagnostykę Strongyloides stercoralis (węgorka jelitowego) oraz tęgoryjców Ancylostoma duodenale i Necator americanus.
Hodowla larw nicieni z pobranej próbki kału, umożliwia wykrycie pasożytów stwarzających trudności diagnostyczne w badaniu koproskopowym. pozwala ponadto na różnicowanie gatunkowe tęgoryjców na podstawie różnic morfologicznych wyhodowanych larw.
Metoda hodowlana charakteryzuje się wyższą skutecznością diagnostyczną niż rutynowe badanie mikroskopowe w przypadku zakażeń wywołanych przez węgorka jelitowego. Jest szczególnie przydatna u pacjentów z podejrzeniem przewlekłego zarażenia, u osób po pobycie w krajach tropikalnych i subtropikalnych oraz w sytuacjach, gdy wyniki standardowych badań pozostają ujemne pomimo utrzymujących się objawów klinicznych.
Badanie stanowi cenne uzupełnienie klasycznej diagnostyki parazytologicznej, szczególnie w przypadku podejrzenia zarażenia pasożytami, których wykrycie w pojedynczym badaniu kału jest utrudnione.
Zalety metody
- wysoka skuteczność wykrywania larw nicieni pasożytniczych,
- większa czułość w diagnostyce węgorka jelitowego niż rutynowe badanie mikroskopowe kału,
- możliwość wykrycia pasożytów mimo trudności z identyfikacją ich jaj,
- możliwość różnicowania gatunkowego tęgoryjców na podstawie morfologii larw,
- przydatna w diagnostyce przewlekłych i skąpoobjawowych zarażeń.
Materiał do badania
- świeża próbka kału wielkości orzecha laskowego pobrana do jałowego pojemnika,
- materiał należy dostarczyć do laboratorium zgodnie z obowiązującymi zasadami,
- próbkę należy dostarczyć do laboratorium jak najszybciej po pobraniu.
Wskazania do wykonania badania
- podejrzenie zarażenia Strongyloides stercoralis (węgorkiem jelitowym),
- podejrzenie zarażenia tęgoryjcami (Ancylostoma duodenale, Necator americanus),
- przewlekłe lub nawracające biegunki,
- bóle brzucha, nudności lub utrata apetytu,
- niewyjaśniona eozynofilia,
- objawy ze strony przewodu pokarmowego po pobycie w krajach tropikalnych i subtropikalnych,
- diagnostyka osób podróżujących oraz pracujących w rejonach o zwiększonym ryzyku zarażenia,
- podejrzenie przewlekłej inwazji pasożytniczej u osób z obniżoną odpornością.
Interpretacja wyniku
Wynik dodatni – stwierdzono obecność larw nicieni pasożytniczych w materiale, co potwierdza zarażenie. W przypadku tęgoryjców możliwe jest określenie gatunku na podstawie oceny morfologicznej larw.
Wynik ujemny – nie wykryto larw nicieni w badanej próbce. Wynik ujemny nie wyklucza całkowicie zarażenia, zwłaszcza przy niewielkim nasileniu inwazji lub okresowym wydalaniu materiału diagnostycznego. W uzasadnionych przypadkach lekarz może zalecić wykonanie dodatkowych badań lub powtórzenie diagnostyki.
| Zestaw do badania | Mam swój zestaw (zestaw nie będzie wysyłany do pacjenta)., Nie mam swojego zestawu, chcę go otrzymać. |
|---|
Instrukcja pobrania materiału
Przygotowanie się pacjenta do pobrania próbki kału oraz sposób jej pobrania, przechowywania i transportu mają bardzo duży wpływ na wiarygodność wyniku. Dlatego należy zastosować się do poniższych zaleceń:
- Wynik badania nie będzie wiarygodny, gdy materiał do badania będzie pobrany podczas przyjmowania: antybiotyków, leków przeciwgrzybicznych, leków przeciwgorączkowych oraz leków odrobaczających. Badanie można wykonać po upływie przynajmniej 2 tygodni od chwili zakończenia leczenia.
- Przed oddaniem kału przeznaczonego do badania należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy. Kał nie powinien mieć kontaktu z wodą, moczem czy też ze środkami czystości.
Pobranie materiału – Do badania należy pobrać próbki kału z kilku miejsc.
1. Otworzyć zakupiony w aptece sterylny pojemnik na kał.
2. Przy pomocy plastikowej łopatki należy pobrać próbki z kilku miejsc oddanej porcji stolca. Pojemnik powinien być zapełniony maksymalnie do ¼ wysokości.
3. Jeśli w kale widoczne są pasożyty należy oddzielić je od próbki, wypłukać wodą i dostarczyć do laboratorium w oddzielnym pojemniku zawierającym niewielką ilość wody lub soli fizjologicznej.
4. Pojemnik należy szczelnie zamknąć i opisać imieniem, nazwiskiem oraz numerem PESEL pacjenta.
5. Do momentu dostarczenia próbki do laboratorium, należy przechowywać ją w chłodnym miejscu w temperaturze 2-8° C.
UWAGA! Jeżeli potrzebujesz więcej niż jednej próbki do badania (np. 2–3 próbki w serii badań na pasożyty), każdą z nich pobieraj w odstępie 1–2 dni (zgodnie z zaleceniem lekarza) do osobnego pojemnika.