Choroby i zakażenia pasożytnicze

Pasożyty jelitowe – kompleksowe badanie parazytologiczne kału

Zakres cen: od 130,00 zł do 340,00 zł

„Pasożyty jelitowe – kompleksowe badanie parazytologiczne kału” obejmuje mikroskopię preparatów bezpośrednich (wykrywanie cyst, trofozoitów, jaj i larw), koncentrację metodą flotacji i sedymentacji, a także specjalistyczne barwienia (trichromowe, modyfikowane Ziehl–Neelsena). Dodatkowo zastosowanie testów immunochromatograficznych umożliwia szybkie i precyzyjne wykrywanie aktywnych zakażeń Giardia intestinalis, Entamoeba histolyticaCryptosporidium spp.. Uzupełnieniem jest analiza makroskopowa kału z oceną m.in. obecności krwi, śluzu, czy kryształów Charcota–Leydena.

Materiał: kał
Czas oczekiwania na badanie: do 5 dni pracujących
Instrukcja pobrania materiału – POBIERZ

Koszt zestawu pobraniowego został wliczony w cenę.

GWARANCJA BEZPIECZNEGO ZAKUPU
  • logo przelewy24

Badanie „Pasożyty jelitowe – kompleksowe badanie parazytologiczne kału” to najbardziej kompleksowe badanie parazytologiczne dostępne na rynku. Łączy klasyczne techniki mikroskopowe, nowoczesne testy antygenowe oraz analizę makroskopową materiału.

Zakres obejmuje:

  • 16 pierwotniaków
  • 6 nicieni
  • 6 tasiemców
  • 9 przywr
  • 3 testy antygenowe
  • ocenę makroskopową kału

Łącznie: 37 pasożytów + 3 testy antygenowe + ocena makroskopowa. 

Dlaczego warto wykonać badanie pasożytów jelitowych?

Pasożyty jelitowe są problemem globalnym – szacuje się, że ponad 1/4 populacji świata jest zarażona pasożytami przewodu pokarmowego. W Polsce również występują najczęściej: Giardia intestinalis, Enterobius vermicularis (owsik), Ascaris lumbricoides (glista ludzka), a także Blastocystis hominis.

Zakażenie pasożytami często przebiega bezobjawowo, a dolegliwości mogą pojawić się dopiero po tygodniach lub miesiącach. Objawy są bardzo niespecyficzne i mogą przypominać zespół jelita drażliwego, nietolerancje pokarmowe czy alergie.

Niektóre pasożyty (np. tęgoryjce, glista ludzka) prowadzą do niedokrwistości i niedoborów żywieniowych, inne (np. przywry) mogą powodować uszkodzenia wątroby i dróg żółciowych, a tasiemiec uzbrojony – nawet zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.

Wczesne wykrycie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla zdrowia pacjenta, szczególnie:

  • u dzieci, które są bardziej narażone na powikłania,
  • u osób z obniżoną odpornością,
  • u pacjentów z przewlekłymi biegunkami i zaburzeniami wchłaniania.

 Wskazania do badania

  • przewlekłe lub nawracające biegunki, bóle i wzdęcia brzucha,
  • przewlekłe zmęczenie, osłabienie, spadek odporności,
  • niedokrwistość, niedobory witamin i minerałów (żelazo, witamina B12),
  • zaburzenia wchłaniania, utrata masy ciała, brak apetytu,
  • świąd odbytu, zaburzenia snu, nadpobudliwość u dzieci,
  • częste infekcje przewodu pokarmowego,
  • kontakt z osobami zakażonymi, wyjazdy do tropików, kraje o niskim standardzie sanitarnym,
  • badania profilaktyczne – u dzieci, osób pracujących z żywnością, pracowników żłobków, przedszkoli, gastronomii.

 Zakres badania

Pierwotniaki :

  • Giardia intestinalis
  • Endolimax nana
  • Blastocystis hominis
  • Balantidium coli
  • Cryptosporidium spp.
  • Entamoeba coli
  • Entamoeba histolytica
  • Entamoeba dispar
  • Entamoeba hartmanni
  • Entamoeba polecki
  • Dientamoeba fragilis
  • Chilomastix mesnili
  • Cyclospora cayetanensis
  • Iodamoeba butschii
  • Cystoisospora belli
  • Sarcocystis hominis

Nicienie :

  • Ascaris lumbricoides
  • Strongyloides stercoralis
  • Trichuris trichiura
  • Ancylostoma duodenale
  • Necator americanus
  • Enterobius vermicularis

Tasiemce :

  • Taenia saginata
  • Taenia solium
  • Diphyllobothrium latum
  • Rodentolepis nana (Hymenolepis nana)
  • Hymenolepis diminuta
  • Dipylidium caninum

Przywry :

  • Fasciola hepatica
  • Dicrocoelium dendriticum
  • Opisthorchis felineus
  • Fasciolopsis buski
  • Clonorchis sinensis
  • Paragonimus westermani
  • Paragonimus africanus
  • Paragonimus mexicanus
  • Schistosoma spp.

Testy antygenowe :

  • Giardia intestinalis
  • Entamoeba histolytica
  • Cryptosporidium spp.

 Metody diagnostyczne

W naszym laboratorium stosujemy:

  • mikroskopię preparatów bezpośrednich – do wykrywania cyst, trofozoitów, jaj i larw,
  • koncentrację metodą flotacji i sedymentacji – zwiększającą szanse wykrycia nielicznych pasożytów,
  • specjalistyczne barwienia (trichromowe, Ziehl–Neelsena modyfikowane),
  • testy immunochromatograficzne – pozwalające szybko i precyzyjnie wykryć aktywne zakażenia Giardia, Entamoeba histolytica i Cryptosporidium spp.,
  • analizę makroskopową kału – ocena obecności krwi, śluzu, fragmentów pasożytów, kryształów Charcota–Leydena.

Dzięki połączeniu metod klasycznych i nowoczesnych, badanie charakteryzuje się najwyższą możliwą czułością i wiarygodnością.

 Informacje praktyczne

  • UWAGA! Jeżeli potrzebujesz więcej niż jednej próbki do badania (np. 2–3 próbki w serii badań na pasożyty), każdą z nich pobieraj w odstępie 1–2 dni (zgodnie z zaleceniem lekarza) do osobnego pojemnika.
  • Czas oczekiwania na wynik: do 5 dni roboczych.
  • Pobranie materiału –
    1. Otworzyć zakupiony w aptece sterylny pojemnik na kał.
    2. Przy pomocy plastikowej łopatki należy pobrać próbki z kilku miejsc oddanej porcji stolca. Pojemnik powinien być zapełniony maksymalnie do ¼ wysokości.
    3. Jeśli w kale widoczne są pasożyty należy oddzielić je od próbki, wypłukać wodą i dostarczyć do laboratorium w oddzielnym pojemniku zawierającym niewielką ilość wody lub soli fizjologicznej.
    4. Pojemnik należy szczelnie zamknąć i opisać imieniem, nazwiskiem oraz numerem PESEL pacjenta.
    5. Do momentu dostarczenia próbki do laboratorium, należy przechowywać ją w chłodnym miejscu w temperaturze 2-8° C.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2020 r. w sprawie zgłaszania wyników badań w kierunku biologicznych czynników chorobotwórczych u ludzi (Dz.U. 2020 poz. 1118), wykrycie w materiale od pacjenta cyst, trofozoidów, antygenu lub materiału genetycznego Giardia lamblia podlega obowiązkowemu zgłoszeniu do SANEPID-u.

Instrukcja pobrania materiału

Przygotowanie się pacjenta do pobrania próbki kału oraz sposób jej pobrania, przechowywania i transportu mają bardzo duży wpływ na wiarygodność wyniku. Dlatego należy zastosować się do poniższych zaleceń:

  • Wynik badania nie będzie wiarygodny, gdy materiał do badania będzie pobrany podczas przyjmowania: antybiotyków, leków przeciwgrzybicznych, leków przeciwgorączkowych oraz leków odrobaczających. Badanie można wykonać po upływie przynajmniej 2 tygodni od chwili zakończenia leczenia.
  • Przed oddaniem kału przeznaczonego do badania należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy. Kał nie powinien mieć kontaktu z wodą, moczem czy też ze środkami czystości.

Pobranie materiału – Do badania należy pobrać próbki kału z kilku miejsc.
1. Otworzyć zakupiony w aptece sterylny pojemnik na kał.
2. Przy pomocy plastikowej łopatki należy pobrać próbki z kilku miejsc oddanej porcji stolca. Pojemnik powinien być zapełniony maksymalnie do ¼ wysokości.
3. Jeśli w kale widoczne są pasożyty należy oddzielić je od próbki, wypłukać wodą i dostarczyć do laboratorium w oddzielnym pojemniku zawierającym niewielką ilość wody lub soli fizjologicznej.
4. Pojemnik należy szczelnie zamknąć i opisać imieniem, nazwiskiem oraz numerem PESEL pacjenta.
5. Do momentu dostarczenia próbki do laboratorium, należy przechowywać ją w chłodnym miejscu w temperaturze 2-8° C.

UWAGA! Jeżeli potrzebujesz więcej niż jednej próbki do badania (np. 2–3 próbki w serii badań na pasożyty), każdą z nich pobieraj w odstępie 1–2 dni (zgodnie z zaleceniem lekarza) do osobnego pojemnika.

Zestaw do badania

Mam swój zestaw (zestaw nie będzie wysyłany do pacjenta)., Nie mam swojego zestawu, chcę go otrzymać.

Liczba próbek

1 próbka, 2 próbki, 3 próbki

Może spodoba się również…